صفحه 5

وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ كُلَّمَا رُزِقُواْ مِنۡهَا مِن ثَمَرَةٖ رِّزۡقٗاۙ قَالُواْ هَٰذَا ٱلَّذِي رُزِقۡنَا مِن قَبۡلُۖ وَأُتُواْ بِهِۦ مُتَشَٰبِهٗاۖ وَلَهُمۡ فِيهَآ أَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞۖ وَهُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ 25[اى پيامبر] كسانى را كه ايمان آوردند وكارهاى شايسته نمودند، نويد ده كهقطعا براى آنان [در آخرت] بوستان هايى است كه از زير [درختانِ‌] آنها جويبارها روان است، هرگاه از آن بوستان ها ميوه اى روزى شان شود ،گويند:اين همان است كه پيش از اين روزيمان كردند و آن را به حضورشان آورند در حالى كه همسان [روزى دنيا] است و در آنجا براى آنها همسرانى پاكيزه است و در آن جاودانه اند

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَسۡتَحۡيِۦٓ أَن يَضۡرِبَ مَثَلٗا مَّا بَعُوضَةٗ فَمَا فَوۡقَهَاۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فَيَعۡلَمُونَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّهِمۡۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَيَقُولُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۘ يُضِلُّ بِهِۦ كَثِيرٗا وَيَهۡدِي بِهِۦ كَثِيرٗاۚ وَمَا يُضِلُّ بِهِۦٓ إِلَّا ٱلۡفَٰسِقِينَ 26به راستى خدا باكى ندارد از اينكه پشّهّ اى و چيزى [كوچك تر يا] بالاتر از آن مثل بزند ،پس كسانى كه ايمان آورده اند، مى‌دانند كه آن مثلَ‌، از جانب پروردگارشان حقّ است، اما كسانى كه كفر ورزيدند، مى‌گويند:خدا از اين مثل چه اراده كرده است‌؟! [در صورتى كه خدا] به وسيلۀ اين مثَل عدۀ زيادى را گمراه و عدۀ زيادى را هدايت مى‌كند و [البته] خدا جز نافرمانان را با آن گمراه نمى‌كند

ٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ 27همانان كه پس از محكم بستنِ پيمان با خدا، آن را مى‌شكنند، و آنچه را كه خدا به پيوند دادن آن فرمان داده است مى‌گسلند و در زمين فساد مى‌كنند [و] آنان اند كه زيانكارند

كَيۡفَ تَكۡفُرُونَ بِٱللَّهِ وَكُنتُمۡ أَمۡوَٰتٗا فَأَحۡيَٰكُمۡۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يُحۡيِيكُمۡ ثُمَّ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ 28چگونه به خدا كفر مى‌ورزيد، در حالى كه شما مردگانى بوديد (وجود نداشتيد) پس [خدا] به شما حيات بخشيد، سپس شما را خواهد ميراند، سپس [دوباره] شما را زنده مى‌كند [و] آنگاه به سوى او بازگردانده مى‌شويد

هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَسَوَّىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ 29او كسى است كه آنچه را در زمين است، جملگى براى شما آفريد ،همچنين به آسمان پرداخت آنها را به صورت هفت آسمان منظّمّ ساختو او به هر چيزى داناست

صفحه قبل صفحه بعد

صفحه 4

مَثَلُهُمۡ كَمَثَلِ ٱلَّذِي ٱسۡتَوۡقَدَ نَارٗا فَلَمَّآ أَضَآءَتۡ مَا حَوۡلَهُۥ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمۡ وَتَرَكَهُمۡ فِي ظُلُمَٰتٖ لَّا يُبۡصِرُونَ 17مثَلَ آنان مانند مثَلَكسى است كه آتشيرا [در شبِ تاريك] برافروخت، اما وقتى [آتش]پيرامون او را روشن نمود ،خدا روشنايى شان را از بين برد و آنها را در ميان تاريكى هايى كه [چيزى را] نمى‌بينند، رها ساخت

صُمُّۢ بُكۡمٌ عُمۡيٞ فَهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ 18[منافقان] كَر [و] لال [و] كورند، بنابراين آنها [ازكفرونفاق] برنمى گردند

أَوۡ كَصَيِّبٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَٰتٞ وَرَعۡدٞ وَبَرۡقٞ يَجۡعَلُونَ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِم مِّنَ ٱلصَّوَٰعِقِ حَذَرَ ٱلۡمَوۡتِۚ وَٱللَّهُ مُحِيطُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ 19يا [مثَلِ منافقان] مانند [كسانى است كه در معرضِ‌] رگبارى شديد از آسمان [قرار بگيرند] كه در آن، تاريكى ها و رعد و برقى باشد [و] آنها به خاطر صاعقه ها از ترس مرگ ،انگشتان خود را در گوش هايشان قرار دهند و خدا [همواره] بر كافران احاطه دارد

يَكَادُ ٱلۡبَرۡقُ يَخۡطَفُ أَبۡصَٰرَهُمۡۖ كُلَّمَآ أَضَآءَ لَهُم مَّشَوۡاْ فِيهِ وَإِذَآ أَظۡلَمَ عَلَيۡهِمۡ قَامُواْۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمۡعِهِمۡ وَأَبۡصَٰرِهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ 20[در آن وضعيت] نزديك است كه برقِ [صاعقه] ديدگانشان را بِرُبُايد، هرگاه [رعد وبرق] براى آنها روشنى بدهد، در [پرتو] آن [روشنى] راه مى‌روند و هنگامى كه [فضا را] بر آنان تاريك كند، مى‌ايستند ،و به يقين اگر خدا مى‌خواست شنوايى و بينايى آنها را از بين مى‌برد؛ زيرا خدا بر هر چيزى تواناست

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعۡبُدُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ 21اى مردم، پروردگارتان را كه شما و كسانى را كه پيش از شما بوده اند، آفريده است بپرستيد، باشد كه پرهيزگار شويد

ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ فِرَٰشٗا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءٗ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ فَلَا تَجۡعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ 22همان كسى[را بپرستيد] كه زمين را براى شما فرشى و آسمان را سقفى [سرپناه و سايهبان] قرار داد و از آسمان آبى فرو فرستاد و به وسيلۀ آن از محصولات گوناگون، براى شما رزقى را [از زمين] بيرون آورد، پس براى خدا شريكانى قرار ندهيد با اينكه خودتان مى‌دانيد [كه خدا شريك ندارد]

وَإِن كُنتُمۡ فِي رَيۡبٖ مِّمَّا نَزَّلۡنَا عَلَىٰ عَبۡدِنَا فَأۡتُواْ بِسُورَةٖ مِّن مِّثۡلِهِۦ وَٱدۡعُواْ شُهَدَآءَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ 23و اگر در آنچه ما بر بندۀ مان [پيامبر] فرو فرستاده ايم ترديدى داريد، سوره اى مانند آن بياوريد وگواهان [و ياران] خود را در برابر خدا فرا خوانى، اگر راستگوييد

فَإِن لَّمۡ تَفۡعَلُواْ وَلَن تَفۡعَلُواْ فَٱتَّقُواْ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلۡحِجَارَةُۖ أُعِدَّتۡ لِلۡكَٰفِرِينَ 24پس اگر [چنين] نكرديد كه هرگز هم نتوانيد كرد در اين صورت، بايد خود را ازآتشى نگه داريد كه هيزمِ آن مردم وسنگ هايند كه براى كافران مهيا شده است

صفحه قبل صفحه بعد

صفحه 3

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ 6به تحقيق [اين] كسانى كه كفر ورزيدند، چه هشدارشان دهى يا هشدارشانندهى يكسان است، ايمان نخواهند آورد

خَتَمَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ وَعَلَىٰ سَمۡعِهِمۡۖ وَعَلَىٰٓ أَبۡصَٰرِهِمۡ غِشَٰوَةٞۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ 7خدا بر دل هاى آنان و بر شنوايى شان(گوششان) مهر[گمراهى] نهاده و بر ديدگانشان [نيز] پرده اى است و برايشان عذابى بزرگ است

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَمَا هُم بِمُؤۡمِنِينَ 8و برخى از مردم (منافق) كسانى هستند كه [در ظاهر] مى‌گويند:به خدا و روز قيامت ايمان آورده ايم و حال آنكه آنان مؤمن نيستند

يُخَٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَمَا يَخۡدَعُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ 9[اينان] خدا و كسانى را كه ايمان آورده اند، فريب مى‌دهند حال آنكه جز خودشان رافريب نمى‌دهند و [لى] در نمى‌يابند

فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ فَزَادَهُمُ ٱللَّهُ مَرَضٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمُۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ 10در دل هايشان مرضى از [نفاق] است، پس خدا بر بيماريشان افزوده و ايشان را به خاطر آنكه دروغ مى‌گفتند عذابى دردناك است

وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَا تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ قَالُوٓاْ إِنَّمَا نَحۡنُ مُصۡلِحُونَ 11هنگامى كه به آنها گفته شود در زمين فساد نكنيد، مى‌گويند:ما تنها اصلاحگرانيم

أَلَآ إِنَّهُمۡ هُمُ ٱلۡمُفۡسِدُونَ وَلَٰكِن لَّا يَشۡعُرُونَ 12آگاه باشيد كه به طور قطع ايشان خود فسادگرند وليكن در نمى‌يابند

وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ ءَامِنُواْ كَمَآ ءَامَنَ ٱلنَّاسُ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ كَمَآ ءَامَنَ ٱلسُّفَهَآءُۗ أَلَآ إِنَّهُمۡ هُمُ ٱلسُّفَهَآءُ وَلَٰكِن لَّا يَعۡلَمُونَ 13هنگامى كه به آنها گفته شود همان طور كه ديگران ايمان آورده اند ،شما هم ايمان بياوريد مى‌گويند:آيا آن گونه كه كم خردان ايمان آورده اند، ايمان بياوريم‌؟ آگاه باشيد كه به يقين آنها خود كم خردند ولى نمى‌دانند

وَإِذَا لَقُواْ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوۡاْ إِلَىٰ شَيَٰطِينِهِمۡ قَالُوٓاْ إِنَّا مَعَكُمۡ إِنَّمَا نَحۡنُ مُسۡتَهۡزِءُونَ 14هنگامى كه با كسانى كه ايمان آورده اند ديدار كنند، مى‌گويند:ايمان آورده ايم، و هنگامى كه با شيطان هاى [هم عقيده] خود خلوت كنند، مى‌گويند:مسلماً ما با شما هستيم، جز اين نيست كه ما مسخره كننده [آنان] ايم

ٱللَّهُ يَسۡتَهۡزِئُ بِهِمۡ وَيَمُدُّهُمۡ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ 15[در واقع اين] خدا [است كه] آنها را به ريشخند مى‌گيرد و آنها را در طغيانشان يارى مى‌دهد تا [همچنان] سرگردان بمانند

أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشۡتَرَوُاْ ٱلضَّلَٰلَةَ بِٱلۡهُدَىٰ فَمَا رَبِحَت تِّجَٰرَتُهُمۡ وَمَا كَانُواْ مُهۡتَدِينَ 16آنان، كسانى اند كه گمراهى را به بهاى [از دست دادن] هدايت، خريدند اما [اين] داد و ستدشان [هيچ گونه] سودى نداشت و هدايت پذير نبودند

صفحه قبل صفحه بعد

صفحه 2

بقرهبِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِبه نامِ خداى بخشندۀ مهربان

الٓمٓ 1الف، لام، ميم

ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَۛ فِيهِۛ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ 2اين كتاب،كه هيچ ترديدى در آن [روا] نيست راهبر پرهيزگاران است

ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ 3همانان كه به غيب ايمان مى‌آورند و نماز را بر پا مى‌دارند و از آنچه به آنها روزى داده ايم، انفاق مى‌كنند

وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَبِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ 4و همانان كه به آنچه به سوى تو فرو فرستاده شده و آنچه پيش از تو [بر پيامبران پيشين] نازل شده، ايمان دارند و آنان به آخرت يقين دارند

أُوْلَـٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ 5آنانند كه بر هدايتى از جانب پروردگارشانند وآنان همان رستگارانند

صفحه قبل صفحه بعد

صفحه 1

حمد بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ 1به نامِ خداى بخشندۀ مهربان

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ 2ستايش از آنِ خدا، پروردگار جهانيان است

ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ 3آن بخشندۀ مهربان

مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ 4صاحبِ روزِ جزاست

إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ 5[پروردگارا] تنها تو را مى‌پرستيم وتنها از تو يارى مى‌جوييم

ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

6ما را به راه راست راهبرى فرما

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ 7راه كسانى كه به آنان انعام فرمودى، نه آنان كه مورد خشم تو قرار گرفتند و نه آنان كه گمراهند.[يا راه كسانى كه به آنان انعام فرمودى همانان كه نه مورد خشم تواند ونه گمراهند]

صفحه قبل صفحه بعد