صفحه 7
قُلۡنَا ٱهۡبِطُواْ مِنۡهَا جَمِيعٗاۖ فَإِمَّا يَأۡتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدٗى فَمَن تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ 38[سپس] گفتيم:همگى از[جايگاه اعلى] فرود شويد، پس اگر از جانب من هدايتيبراى شما بيايد [كه خواهد آمد]، پس هر كس هدايت مرا پيروى كند، در اين صورت نه ترسى بر آنان است و نه غمگين خواهند شد
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ 39وكسانى كه كفر ورزيدند وآيات ما را تكذيب كردند ،آنان اهل آتش اند، كه در آن هميشه ماندگارند
يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتِيَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ وَأَوۡفُواْ بِعَهۡدِيٓ أُوفِ بِعَهۡدِكُمۡ وَإِيَّـٰيَ فَٱرۡهَبُونِ 40اى بنى اسرائيل، نعمتم را كه بر شما ارزانى داشتم (نعمت نبوت را) به ياد آوريد و به پيمانِ من وفا كنيد تا من نيز به پيمان شما وفا كنم وتنها از من بترسيد
وَءَامِنُواْ بِمَآ أَنزَلۡتُ مُصَدِّقٗا لِّمَا مَعَكُمۡ وَلَا تَكُونُوٓاْ أَوَّلَ كَافِرِۭ بِهِۦۖ وَلَا تَشۡتَرُواْ بِـَٔايَٰتِي ثَمَنٗا قَلِيلٗا وَإِيَّـٰيَ فَٱتَّقُونِ 41و[هم چنين] به آنچه فرو فرستادم (قرآن را) در حالى كه تصديق كنندۀ همان چيزى است كه با شماست (تورات وانجيل)، ايمان بياوريد ونخستين كافر به آن نباشيد وآيات مرا به بهاى اندكى نفروشيد و تنها از من پروا كنيد
وَلَا تَلۡبِسُواْ ٱلۡحَقَّ بِٱلۡبَٰطِلِ وَتَكۡتُمُواْ ٱلۡحَقَّ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ 42و حقّ را با باطل در نياميزيد، و حق را كتمان نكنيد با اينكه خودتان مىدانيد
وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرۡكَعُواْ مَعَ ٱلرَّـٰكِعِينَ 43نماز به پا داريد و زكات بدهيد و با ركوع كنندگان ركوع كنيد
أَتَأۡمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلۡبِرِّ وَتَنسَوۡنَ أَنفُسَكُمۡ وَأَنتُمۡ تَتۡلُونَ ٱلۡكِتَٰبَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ 44آيا مردم را به نيكى فرمان مىدهيد وخودتان را فراموش مىكنيد با اينكه شما كتاب [آسمانى] را تلاوت مىكنيد، آيا نمىانديشيد؟!
وَٱسۡتَعِينُواْ بِٱلصَّبۡرِ وَٱلصَّلَوٰةِۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى ٱلۡخَٰشِعِينَ 45به وسيلۀ صبر (روزه) و نماز يارى بجوييد وبه راستى كه نماز بس دشوار است مگر بر خاشعان (فروتنان)
ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ رَبِّهِمۡ وَأَنَّهُمۡ إِلَيۡهِ رَٰجِعُونَ 46همان كسانى كه يقين دارند، ديدار كنندگانِ پروردگارشان هستند و بى گمان به سوى او باز خواهند گشت
يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتِيَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ وَأَنِّي فَضَّلۡتُكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ 47اى بنى اسرائيل، به ياد آوريد نعمتى كه بر شما ارزانى داشتم (نبوت) و اين كه شما را بر جهانيان [عصر خرد] برترى بخشيدم
وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡـٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا يُؤۡخَذُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ 48از روزى بترسيد كه هيچ كس چيزى [از عذاب خدا را] از ديگرى دفع نمىكند وهيچ شفاعتى از او پذيرفته نمىشود و هيچ گونه جايگزينى[نيز] از او گرفته نمىشود وآنها يارى نخواهند شد
اٰللـــٌّٰـهًٌُمٓ صَلِّ عٓـلٰىٰ مُحَمَّدٍ وُاّلِ مُحَمَّدٍ وٓعٓجٓلِ فٓرٰجٰهٌٓمّ.