صفحه 8

وَإِذۡ نَجَّيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءࣱ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمࣱ 49[به ياد آوريد] آنگاه كه شما را از دست فرعونيان كه بدترين عذاب را بر شماتحميل مى‌كردند نجات داديم ،پسرانتان را سر مى‌بريدند وزن هايتان را [براى بيگارى] زنده مى‌گذاشتند و در اين [امر] از جانب پروردگارتان براى شما آزمايشى بزرگ بود

وَإِذۡ فَرَقۡنَا بِكُمُ ٱلۡبَحۡرَ فَأَنجَيۡنَٰكُمۡ وَأَغۡرَقۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ 50[به ياد آوريد] آنگاه كه آن دريا (رود نيل) را براى[عبور] شما شكافتيم سپس شما را نجات داديم و فرعونيان را غرق كرديم درحالى كه شما [اين منظره را] مشاهده مى‌كرديد

وَإِذۡ وَٰعَدۡنَا مُوسَىٰٓ أَرۡبَعِينَ لَيۡلَةࣰ ثُمَّ ٱتَّخَذۡتُمُ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِهِۦ وَأَنتُمۡ ظَٰلِمُونَ 51[به ياد آوريد] آنگاه كه ما چهل شب با موسى وعده نهاديم، پس شما پس از [غيبت] او ،آن گوساله را به پرستش برگزيديد، در حالى كه شما ستمكار بوديد

ثُمَّ عَفَوۡنَا عَنكُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ 52آنگاه پس از آن [انحراف]، از شما درگذشتيم شايد شما سپاسگزارى كنيد

وَإِذۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡفُرۡقَانَ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ 53و [به ياد آوريد] آنگاه كه به موسى كتاب (تورات) وفُرقان (جدا كنندۀ حق از باطل) را عطا كرديم، باشد كه شما هدايت شويد

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ إِنَّكُمۡ ظَلَمۡتُمۡ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلۡعِجۡلَ فَتُوبُوٓاْ إِلَىٰ بَارِئِكُمۡ فَٱقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرࣱ لَّكُمۡ عِندَ بَارِئِكُمۡ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ 54[به ياد آوريد] آنگاه كه موسى به قومِ خود گفت:اى قومِ من، بى گمان شما به خاطر معبود گرفتن گوساله به خودتان ستم كرديد، پس به سوى آفريدگارتان توبه كنيد؛ سپس يكديگر را بكشيد .[زيرا] اين عمل براى شما در نزد آفريدگارتان بهتر است. پس خدا به شما التفات نموده؛ زيرا او بسيار توبه پذير مهربان است

وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَّهَ جَهۡرَةࣰ فَأَخَذَتۡكُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ 55و [به ياد آوريد] آنگاه كه گفتيد:اى موسى، هرگز به تو ايمان نمى‌آوريم مگر آنكه خدا را آشكارا ببينيم در نتيجه صاعقۀ آسمانى شما را فرا گرفت در حالى كه خودتان مشاهده مى‌كرديد

ثُمَّ بَعَثۡنَٰكُم مِّنۢ بَعۡدِ مَوۡتِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ 56سپس شما را پس از مرگتان، زنده كرديم، باشد كه شما سپاس گزارى كنيد

وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡغَمَامَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ 57و [هم چنين در صحراى سينا] ابر را بر شما سايبان ساختيم و بر شما منّ و سلوى فرو فرستاديم، [و گفتيم] از غذاهاى پاكيزه اى كه به شما روزى داده ايم، بخوريد وآنان [با ناسپاسى شان] بر ما ستم نكردند وليكن بر خودشان [همواره] ستم مى‌كردند.

صفحه قبل صفحه بعد